De begrafenis van mijn dochter, Abigail, was het donkerste moment van mijn leven.
De kerk in een rustig stadje in Vermont zat bomvol mensen: collega’s, buren, verre familieleden en vreemden die afscheid kwamen nemen. Het altaar was gevuld met bloemen in zachte witte en lichtroze tinten, terwijl kaarsen flikkerden langs de stenen muren en het orgel een langzaam lied speelde dat de tijd leek te verplaatsen.
ZIE VERVOLG OP DE VOLGENDE PAGINA 
