Een barst dwars door een van hen heen – iemand die er klaar voor is, maar halverwege loslaat. Verleng vol zand. Elke ademhaling was een onderhandeling. Onbereikbaar, maar wel bruikbaar met het hoofd.
Voordat ik het wist, hoorde ik mijn apparaten. Een hartmonitor. Zwemmen. Voeten die snel stromen, en vervolgens geleidelijk vlakbij mijn bed.
die alleen beschikbaar is wanneer hij niet beschikbaar is. Geen persberichten, geen aankondigingen, geen parade. Gewoon een stille overplaatsing naar de VA omdat mijn oplossing niet openbaar was. Meerdere toepassingen. Interne bloeding. In de schrobber. Dat was de beleefde versie.
