ACHTER HET UNIFORM… SCHUILT EEN HART DAT NAAR HUIS VERLANGT. John dient ver van huis in het Midden-Oosten.

Ver van hen verwijderd zijn.

Voorzichtig, bijna instinctief, greep hij in de voorzak van zijn vest. Zijn vingers raakten iets aan dat versleten en licht gebogen was. Hij haalde het eruit en hield het onder het schemerlicht.

Een foto.

Het was klein en gekreukt doordat het overal mee naartoe was genomen, maar voor hem betekende het alles.

• LEES VERDER OP DE VOLGENDE PAGINA 

• Op de foto glimlachte zijn vrouw warm, haar ogen vol van een soort licht dat hem altijd houvast had gegeven. In haar armen, gewikkeld in een zachte deken, lag hun baby – klein, vredig, zich onbewust van de afstand die hun gezin scheidde.

  John staarde er lange tijd naar, zijn uitdrukking verzachtte.

  ‘Dit is waarom,’ fluisterde hij zachtjes tegen zichzelf.

  « Vorig Volgende »