Zij is van mening dat verzorgers en familieleden patiënten niet moeten confronteren door hun ontmoetingen met de geesten van overledenen of dieren te bespreken. In plaats daarvan zouden ze geduldig moeten luisteren en empathisch moeten reageren, ondanks de vreemdheid van de situatie. Dit geeft patiënten een gevoel van veiligheid in plaats van verwarring, angst of ongemak te veroorzaken.
“Je kunt je gefrustreerd voelen omdat je niet zeker weet of ze hallucineren, een spirituele ervaring hebben of gewoon in de war zijn. Deze onzekerheid kan verontrustend zijn, maar het hoort bij het proces,” schrijft Morrow.
In het laatste deel van de film bespreekt verpleegkundige Julie de indicatoren die palliatieve verpleegkundigen gebruiken om de fase van het stervensproces te bepalen. Volgens haar zijn eet-, drink- en slaapgewoonten belangrijke aspecten om rekening mee te houden. Ze vermeldt zelfs dat iemand vlak voor het overlijden, meestal een paar weken van tevoren, aanzienlijk meer slaapt dan wakker is.
