De strekking van die gang overweldigde hem.
“Ik had geen idee hoeveel keuzemogelijkheden er waren,” zei hij. “Ik stond daar gewoon en dacht: hoe beslis je dit elke maand?”
Zijn openhartigheid leidde tot een prettig gesprek tussen ons. We spraken over de honderden kleine beslissingen die we allebei nemen zonder ze te benoemen – de stille handelingen die ervoor zorgen dat het huishouden soepel verloopt.
Soms ontstaat begrip niet door lange gesprekken of dramatische momenten.
Soms begint het ermee dat iemand voor een schap staat, in de hoop het juiste product te kiezen, puur omdat hij of zij erom geeft.
Dat korte tripje naar de supermarkt is me altijd bijgebleven.
Niet vanwege wat hij kocht.
Maar juist vanwege wat hij onthulde.
Liefde openbaart zich niet altijd luid en duidelijk. Vaak komt ze in stilte naar voren – in herinnerde details, attente gebaren en simpele uitingen van aandacht.
Soms zit de liefde in een boodschappentas.
En zonder een woord te zeggen, zegt Hij
: Ik zie je. Ik let op de kleine dingen. Ik ben bij je in de alledaagse zaken van het leven.
