1. Verlangen naar suiker en koolhydraten:
Suiker is verslavend, net als cocaïne, en de effecten zijn vergelijkbaar. Het stimuleert de aanmaak van dopamine, het genotshormoon. Vaak, zelfs onbewust, worden we verleid om naar snoep en simpele koolhydraten te grijpen om ons verlangen te stillen. Net als bij andere verslavingen ontwikkelt ons lichaam tolerantie voor suiker, wat betekent dat hoe meer we ervan consumeren, hoe meer we ernaar verlangen, zelfs als we geen honger hebben.
2. Energiegebrek en vermoeidheid:
Orexinen, een type neuropeptide, spelen een rol in de slaap-waakcyclus. Ze zijn gevoelig voor suikers en reageren op de glucosewaarden in het lichaam. Een kleine stijging van de bloedsuikerspiegel kan de neurale signalering van orexinen remmen, wat slaperigheid veroorzaakt. De kortstondige energie die suiker levert, wordt snel gevolgd door vermoeidheid als gevolg van de remming van de neurotransmitter.
