Leah zei dat de diagnose “voelde als een klap in het gezicht”. Het betekende dat Jada een harttransplantatie nodig zou hebben – nieuws dat zelfs de meest geharde volwassenen zou schokken. Jada’s medisch team voerde vervolgens een reeks uitgebreide onderzoeken uit, waaronder een echocardiogram, ter voorbereiding op de ingreep.
Leah en Victor reisden naar Melbourne om het team te ontmoeten dat de operatie van hun dochter zou uitvoeren. Bij aankomst in de hoofdstad van Victoria geloofden ze nog steeds dat hun dochter nog een aantal jaren te leven had. Na de ontmoeting met de chirurgen, artsen en verpleegkundigen die voor Jada zouden zorgen, beseften ze de ernst van de situatie.
Leah’s dochter werd direct op de wachtlijst voor een harttransplantatie geplaatst. Het team in Melbourne voerde een reeks aanvullende onderzoeken uit en informeerde de ouders over de noodzaak van een transplantatie zo snel mogelijk. Voorlopig moest het gezin echter terug naar huis.
Drie maanden later vond het team het perfecte hart voor Jada, en Leah kreeg een telefoontje met de vraag of ze terug naar Melbourne wilde komen. Het gezin vloog terug, en Leah herinnert zich dat ze tijdens de hele vlucht de hand vasthield van een vriendelijke oudere vrouw. “Het was spannend, maar ook surrealistisch,” zei ze.
Leah, Victor en Jada gingen direct na de landing naar het ziekenhuis, waar een verpleegster hen naar een kamer begeleidde. De chirurg stelde zich voor aan de familie en het team voerde de operatie uit. Gelukkig verliep alles voorspoedig en kwam de chirurg terug om de ouders te vertellen dat de ingreep geslaagd was.
De ervaring drukte zwaar op Jada’s ouders, maar Leah gaf aan dat het eindelijk beter met haar ging. Na de operatie werd Jada overgebracht naar de intensive care, waar verpleegkundigen haar herstel in de gaten hielden.
Een paar uur later konden haar ouders haar zien, en Leah herinnert zich: “Binnen een paar uur lagen we op de intensive care. Niets kan je hierop voorbereiden. Ik voelde me alsof ik buiten mijn lichaam was. Ik was verdoofd. Ze lag daar, levenloos. Het was doodeng.”
Hoewel de transplantatie succesvol was, ondervond Jada tijdens haar herstel lichte complicaties, waardoor haar ziekenhuisverblijf werd verlengd. Terwijl zij herstelde onder de liefdevolle zorg van het ziekenhuispersoneel, bleven Leah en Victor onder de zorg van HeartKids.
Het donorhart bleek een bijna perfecte match te zijn voor de kleine Jada. Ze kreeg ook bezoek van de Make-A-Wish Foundation, die haar een Sphynx-kat schonk. Jada koos voor dit haarloze ras omdat haar moeder allergieën had en omdat ze had gelezen dat dit ras vaak hartproblemen heeft, iets waar zij zelf ook last van had.
Naarmate Jada groeit, ondergaat ze regelmatig controles om er zeker van te zijn dat haar nieuwe hart niet wordt afgestoten. Leah was dolblij toen ze kon aankondigen dat de vierde test geen afstoting had aangetoond, wat het gezin hoop gaf. Hoewel deze controles stressvol kunnen zijn, kan Jada rekenen op de steun van haar kat, Penny.
De beproeving is ook zwaar geweest voor Jada’s ouders, maar Leah zegt dat het eindelijk beter gaat. Haar moeder heeft geleerd om het onverwachte te verwachten en is blij dat haar dochter een normaal leven leidt. Ze riep uit: “Het gaat nu geweldig met Jada. We zijn zo dankbaar.”
