Co?”
“Layla blijft mijn vrouw.”
“De dossiers liggen in mijn kantoor. Samen met al het andere, inclusief hoe Daniel van me gestolen heeft en hoe Angela mijn medewerkers heeft ontslagen.”
Angela opende haar mond.
“Zwijg.”
Toen kruisten zijn ogen de mijne. “Layla is de enige in deze kamer die ooit tegen me heeft gesproken als een man, niet als een melkkoe. Ze zal beschermd worden. Ons huwelijk is niet romantisch, maar wel gebaseerd op respect en eerlijkheid.”
***
Toen ze vertrokken, trof Violet me huilend aan op de gang.
‘Ik dacht dat je jezelf had verkocht,’ fluisterde ze.
Ik veegde mijn gezicht af. “Je dacht wel erg snel het ergste van me.”
“De documenten liggen in mijn kantoor.”
Haar lippen trilden. “Ik weet het.”
‘Jij was mijn steun en toeverlaat,’ zei ik. ‘En je gaf me het gevoel dat ik niets waard was omdat ik probeerde te overleven.’
Violet keek naar beneden. “Het spijt me, Layla.”
Ik geloofde haar. Ik was er nog niet klaar voor om haar op te vrolijken.
***
Rick overleed vier maanden later.
Daniel werd nog voor het einde van het jaar uit het bedrijf gezet. De documentatie maakte het onmogelijk om te zwijgen.
Angela verloor haar zetel in het bestuur van de stichting nadat twee senior medewerkers de door Rick gedocumenteerde feiten hadden onderschreven. Ze hield op zich te gedragen alsof ze de baas was.
“Het spijt me, Layla.”
Violet kwam een week later naar me toe, met rode ogen en zonder excuses. Ze las elke rekening, overschrijving en notitie die Rick in zijn hand had.
‘Ik had het mis over jou,’ zei ze.
“Niet.”
Zij huilde, maar ik niet. Ik was het zat om mensen te smeken mij te kiezen.
Een maand later liep ik met mijn eigen sleutel het kantoor van de stichting binnen. Niemand glimlachte of vroeg waarom.
Ze stonden al toen ik binnenkwam.
En voor het eerst in mijn leven had ik niet het gevoel dat iemand me steunde. Ik had het gevoel dat iemand me vertrouwde.
