Joaquim was net iets ouder dan vijftig. Zijn haar werd grijs, zijn baard verzorgd, zijn kleren eenvoudig maar schoon. Hij behoorde niet tot de rijksten, noch tot de machtigsten. Hij was een man die had overleefd in een land vol schulden, die elke kostenpost, elke oogst, elk mogelijk verlies zorgvuldig had berekend.
De andere klanten lachten. Zeven cent voor deze vrouw die ze nutteloos vonden. In hun ogen raakte Joaquim al in de war.
De veilingmeester, opgelucht dat hij de goederen niet hoefde terug te geven, sloeg met zijn hamer. Benedita was verkocht.
Joaquim klom op het perron, pakte de ketting die aan zijn enkel vastzat en leidde hem weg. Ze volgde hem zwijgend, met een uitdrukkingloos gezicht.
Ze liepen de drie kilometer naar de quinta. Joaquim kwam aanrijden op zijn oude, verrotte paard. Benedita volgde te voet, geketend, haar voeten bloedden op de stoffige weg.
Toen ze aankwamen, ging de zon onder. De lucht was getint met oranje en paars. Joaquim steeg af, bond haar vast en leidde Benedita rechtstreeks naar de schuur.
Een onverwacht voorstel.
De schuur was een groot houten gebouw waarin gereedschap, zakken koffie en verschillende dieren werden bewaard. Joaquim sloot de deur, stak een petroleumlamp aan en ging op een krukje zitten.
Hij bekeek Benedita lange tijd en stelde toen een eenvoudige vraag:
“Kun je lezen?”
Ze gaf geen antwoord.
Hij probeerde het opnieuw:
“Kun je vechten?”
Ditmaal zag hij iets door zijn ogen gaan. Bijna niets, maar genoeg voor Joaquim om het op te merken.
Hij haalde een groot jachtmes tevoorschijn, pakte het vast aan het metalen uiteinde en strekte het handvat naar zich uit. Benedita negeerde hem. Ze keek hem argwanend aan.
Joaquim legde het mes op de grond tussen hen in en deed een stap achteruit.
Hij legde haar uit dat hij haar geen pijn wilde doen of haar naar de velden wilde sturen. Hij had andere plannen, maar hij had haar vertrouwen nodig, in ieder geval voor vanavond.
Toen vertelde hij haar zijn verhaal. Tien jaar eerder had hij een enige zoon gekregen, Vicente, een intelligente en moedige jongen. Op een dag, toen ze terugkwamen uit de stad, werden ze overvallen door bandieten. Vicente probeerde zijn vader te verdedigen en werd in de borst gestoken. Hij stierf in de armen van Joaquim.
